zaterdag 9 april 2016

Het harde leven van een kuiken




We zijn op Texel voor een weekendje weg en logeren in hotel Opduin in de Koog. Een prachtig 4 sterren hotel met heel veel faciliteiten en slechts 1 duin van het strand af. Het ultieme kustgevoel zullen we maar zeggen. En het geeft ons als Brabanders echt het gevoel er even tussenuit te zijn.


Op het einde van de zaterdag hebben we een afspraak voor een vogelexcursie met Mark Plomp van het Vogelinformatiecentrum in Cocksdorp. Jos, een vogelaar met al vele jaren ervaring zal onze gids zijn. We krijgen ieder een verrekijker van Swarovski Optik te leen om de vogels goed te kunnen zien.  Jos weet als geen ander de vogels op te sporen. Een fluitend riedeltje ergens aan de linkerkant en hij weet welke beestje het is en vrijwel meteen waar het zit. Wat een kennis heeft die man!


Tijdens onze wandeling met vogelaar Jos, komen we in de duinen van Texel ook een jong kuikentje van een grauwe gans tegen. Hij zit vlak langs het wandelpand verstopt in het gras. Als wij blijven staan komt hij al piepend naar ons toe. Pa en ma Grauwe Gans zien we nergens en Jos vertelt dat het kuikentje op zoek is naar zijn ouders. Het kuikentje waggelt het pad op en vraagt piepend of we zijn mama zijn. 


Jos adviseert ons om het kuiken niet aan te raken want dan denkt hij dat je zijn moeder bent. Hij zal dan hardnekkig achter je aan blijven lopen en dat gaat flink hard, zoals we zien als hij achter twee andere wandelaars aangaat.  Als hij de geur van de mens heeft zal moeder Gans hem ook niet meer accepteren als haar kuiken. Ook als het kuiken zijn ouders niet terugvindt, kan het nog steeds voor zichzelf zorgen. Hij is alleen voor bescherming afhankelijk van zijn ouders. Zolang hij zich maar blijft verstoppen in het gras en niet het open water op gaat kan het nog steeds goed komen en wordt het geen lekker hapje voor een meeuw of andere grote vogel. Met die gedachte lopen we, toch ietwat positief en tegelijkertijd bezorgd, weer door. Het leven is soms hard. 
 
Maar onze dochter heeft er wat meer moeite mee om zo’n klein schattig diertje moederziel alleen achter te laten. We proberen nog andere oplossingen te bedenken, zoals bijvoorbeeld het beestje naar een opvangcentrum brengen. Onze gids vertelt ons echter, dat ze daar het beestje ook gewoon vrij zullen laten. Het is namelijk een grauwe gans die hier veel voorkomt en daardoor niet beschermd wordt. Zijn grootste kans op overleving zal toch gewoon hier in de duinen zijn. Tja, het leven is soms hard.

Een uurtje later komen we op de terugweg weer langs dezelfde plek. Zou het kuiken weer terug bij zijn ouders zijn of heeft hij het niet overleefd?

abCd

Share/Bookmark

donderdag 7 april 2016

Een spontaan weekendje weg

De oversteek naar Texel met de veerboot

We hebben genoten van een heerlijk spontaan weekend Texel. Doordat de kinderen vrijdag eerst nog tot in de middag naar school moeten, hebben we de veerboot pas op het einde van de dag. Misschien wel jammer omdat daarmee een paar uur extra ronddwalen in de Texelse duinen niet gaat gebeuren, maar het levert wel een mooi plaatje op bij de oversteek. De overtocht vanuit Den Helder duurt slechts 20 minuten en de meeuwen vliegen graag met ons mee. Nog even en dan zijn we er!

Geen mooie zonsondergang maar wel een mooie wandeling over het strand

Op het moment dat we aankomen in het hotel is de zon bijna onder. Na zo’n stralende dag zal de zonsondergang ook prachtig wezen, lijkt mij. Gelukkig ligt hotel Op Duin slechts één duin van het strand en ben ik er zo. Gauw mijn fotorugzak pakken, mijn statief en hoed en weer weg. Helaas, de lucht is ondertussen bijna dicht getrokken, dus een spectaculaire zonsondergang wordt het niet. Ook de andere dagen is het redelijk bewolkt maar gelukkig ook droog. Heel wat anders dan op het vasteland, waar ik hoor dat de zon de lente laat beginnen door stralend te schijnen. Maar dat mag de pret niet drukken, we hebben nog zo veel om van te genieten!


Het is lente in Texel!


Het pittoreske kerkje van Den Hoorn
De vogelsafari van ranger Mark Plomp is de volgende dag gepland op het eind van de middag. Daarom gaan we na een heerlijk uitgebreid ontbijt eerst naar het Ecomare waar de wilde dolfijnen en zeehonden worden opgevangen. We nemen een Swarovski Optik verrekijker mee die wij, als gasten van het hotel, gratis mogen lenen. Je kiest een verrekijker uit de vitrine, vult eenvoudig bij de receptie op een formuliertje je gegevens in en na het retourneren wordt deze weer verscheurd. Ook toeren we met de auto over het eiland, genietend van de bloembollenvelden vol met narcissen, de lammetjes en de pittoreske dorpjes. 


Gaat de zon vandaag schijnen of niet?
Om kwart over vier melden wij ons bij het Vogelinformatiecentrum De Verrekieker in Cocksdorp. Mark staat ons al op te wachten met een scala aan Swarovski Optik verrekijkers. We krijgen vier verschillende verrekijkers mee en gaan we met vogelexpert Jos op stap.We zien van alles fladderen, ritselen en vliegen op en naast het water; goudhaantjes, de roodborsttapuit, de graspieper en zelfs een prachtige blauwborst die vrolijk zit te zingen. Maar ook grotere soorten zoals de grauwe gans, witte reiger en allerlei soorten meeuwen zien we voorbij komen.

Vogelsafari met De Verrekieker

De zeehonden in de Waddenzee waren te ver weg om te fotograferen,  maar deze in het Ecomare liet zich mooi vastleggen
Omdat we tijdens onze wandeling ook heel even de kust aandoen, zien we tussen Texel en Vlieland op en nabij de zandbanken zeehonden spelen. Voor de fotocamera en zelfs de verrekijker is het allemaal te ver weg, maar met de scoop van Jos (een soort grote zoomlens op statief) kunnen we genieten van hun capriolen. We zien ook heel veel konijnen, zowel grauw als wit gevlekt. Ze zijn zo tam dat je heel dichtbij kan komen. Op het einde van onze 3 uur durende wandeling, als de auto al in zicht is, worden we nog even verrast door een fazant. Toch een mooie afsluiting van een mooie dag!

Soms kan je wel heel dichtbij de wilde konijnen komen!


Share/Bookmark

maandag 4 april 2016

Een wonderlijke klim

De Sint Jan kathedraal in 's-Hertogenbosch vanaf de steiger

Het is vrijdag en voor onze twee pubers een gewone schooldag. Nou, bijna dan, want ze hoeven deze ochtend niet de 7 km naar school te fietsen, maar worden met de auto weggebracht. Want na school halen we ze op om meteen door te rijden naar Texel. Tot die tijd zijn we druk bezig met het inpakken van de spullen en de hond naar zijn logeeradres te brengen. En oh ja, we hebben ook kaartjes om  rond 11 uur de wonderlijke klim op de Sint Jan kathedraal  te maken. De kaartjes hadden we al enkele weken in de la klaarliggen. Voordat we wisten dat we dit weekend naar Texel mochten na het winnen van de Columbus/Swarovski-wedstrijd. 

Zijn ze niet leuk die boogbeelden?

Maar qua planning kan het allemaal dus we gaan goedgemutst richting Den Bosch. Daar moeten we even wachten voordat we naar boven mogen. Via een hoge steiger kom je in de dakgoot van de St. Jan. Wat een geweldig mooi uitzicht! Jammer dat we nog geen Swarovski Optik verrekijker in ons bezit hebben, want dan konden we mooi alle bekende plekjes van Den Bosch vanuit de lucht goed bekijken!
Maar gelukkig is er ook dichtbij van alles te zien en dan voornamelijk de boogbeelden die vanuit de dakgoot heel mooi te bekijken zijn.Vanaf de grond zie je er bijna niets van. Je ziet monstertjes alla Jeroen Bosch, maar ook allerlei figuren die beroepen of menselijke situaties zoals dronkenschap uitbeelden. Je loopt ook echt een rondje in de dakgoot voordat je weer bij de steiger uitkomt. Drie gidsen staan her en der verspreid en vertellen je alles over Jeroen Bosch, de bouw van de kathedraal en de renovatie. Echt een fantastische ervaring!

Een rijtje beelden op een van de bogen
Het is echt een unieke kans, want pas over ongeveer 100 jaar zullen de boogbeelden opnieuw gerenoveerd worden. Ze zijn namelijk van kalkzandsteen gemaakt, een broos materiaal dat vrij snel door weer en wind wordt aangetast. Bij de renovatie hadden ze de keuze om de beelden te voor altijd impregneren waarmee ze een betonachtig uiterlijk krijgen óf ze laten de beelden verweren met het risico dat wellicht sommige beelden opnieuw gemaakt moeten worden. Ze hebben besloten tot het laatste. Er zijn kleine modellen gemaakt die in de toekomst gebruikt kunnen worden om de beelden te reproduceren. De beelden verweren op een hele mooie manier en ook het oude beeldhouw-ambacht blijft zo bewaard.

Share/Bookmark

maandag 28 maart 2016

Onverwachts op safariweekend naar Texel!



Eén van de Hey-waar-is-J-foto's waarmee we gewonnen hebben

Vrijdagochtend kreeg ik een belletje  van Columbus Travel dat ik de eerste winnaar ben van de Swarovski-wedstrijd door mijn Hey-waar-isJ-foto's en mijn paasweekend kan nu niet meer stuk! Ik kan je vertellen dat ik van binnen stond te jubelen dat we binnenkort een paar dagen naar Texel mogen om daar een Swarovski Optik verrekijker uit te proberen tijdens een safariweekend. Nadat ik de telefoon neerlegde begonnen meteen de radertjes in mijn hoofd te werken; en nu? Hoe reizen we, de overtocht, het hotel, de afspraak met de ranger Mark Plomp, maar ook wat doen we met de hond en de kinderen (twee pubers). En misschien nog wel het belangrijkste; hoe ga ik zorgen voor mooie foto's?

Gelukkig belde niet lang daarna Saphira van Columbus Travel om één en ander toe te lichten. Alles voor het verblijf wordt geregeld en op eigen kosten mogen de twee kinderen ook mee. Zelf regelen we een oppas voor de hond want het jachtinstinct zal hoogstwaarschijnlijk roet in het eten gooien als we het wildlife goed willen bekijken met de verrekijkers. 

En de fotocamera? Tja, ik heb slechts een kitlens op mijn spiegelreflex en het zoombereik zal niet toereikend zijn. Dat is natuurlijk erg balen, maar gelukkig helpt een vriend mij uit de brand. We hebben hetzelfde merk camera en ik mag zijn 100-300mm lenen. Diezelfde dag wordt deze door een wederzijdse vriend aan de deur afgeleverd. Yes! De mooie foto's kunnen nu ook gemaakt worden!

Tot mijn standaard voorbereiding van een trip hoort onder andere het bekijken van de geplaatste foto’s en blogs op Columbus Travel. De tips en tricks die er beschreven staan worden netjes genoteerd in een speciaal notitieboekje. Daarna is het zoeken naar de geocaches met de meeste favorieten in de buurt. Geocachen is een soort schatzoeken via de gps en over de hele wereld zijn die geocaches verstopt (zie www.geocaching.com). Via deze site kan je precies zien waar ze liggen en vaak kan je uit de beschrijvingen en reacties ook al een beetje uitvinden waar het over gaat. De caches die de meeste favorieten gekregen hebben, zijn meestal zo favoriet door óf de mooie behuizing waarin ze zitten óf door de bijzondere lokatie. En naar die laatste variant ga ik op zoek. Vooral omdat de geocaches meestal door de lokale bevolking verstopt worden en die weten als geen ander wat de mooiste of de meest bijzondere plekjes zijn in hun buurt. Ook deze favoriete caches worden alvast netjes opgeslagen in een app op de telefoon zodat we ze meteen binnen handbereik hebben als we op lokatie zijn. 

Als laatste wordt er ook nog gekeken via google maps en apps om uit te vogelen waar die mooie geocaches zich precies op het eiland bevinden, evenals wijzelf tijdens het bewuste weekend. Ook kijk ik waar de zon op en onder gaat en of er markante gebouwen of landschapslocaties zijn waar je die mooie luchten het beste kan fotograferen. 

En met dit alles zijn we er klaar voor. Op naar Texel voor hopelijk een paar geweldige dagen!

Share/Bookmark